Diky

2007-09-22

WARTO WIEDZIEĆ

POWITALNY TANIEC BALIJSKI

Tajemnicza wyspa...
To otoczony krystalicznie czystym morzem raj o górzystym wnętrzu, obfitującym w liczne rzeki i jeziora, tarasowe pola ryżowe, gaje palmowe i ogromne bananowce. Zalane słońcem drogi, wijące się wśród spokojnych wiosek i bazarów, prowadzą do ukrytych morskich zatoczek otoczonych przez piaszczyste, białe plaże. Balijska kultura przepełniona jest tańcami i rytuałami, w których biorą udział pełne wdzięku dziewczęta i utalentowani artyści. Na każdym kroku wyczuwa się obecność hinduskich bogów, mających wpływ na każdy aspekt miejscowego życia, od narodzin aż do śmierci. Wyspa położona jest niedaleko wschodniego wybrzeża Jawy, od którego dzieli ją Cieśnina Selat Bali. Istnieją dowody na to, że obie wyspy były kiedyś ze sobą połączone. Mimo niedużej powierzchni, 611 km2, Bali zamieszkuje dwa i pół miliona ludzi. W przeciwieństwie do pozostałych wysp Indonezji dominującą religią jest hinduizm w specyficznej formie zwanej Agama-Hindu. Ze wschodu na zachód rozciąga się łańcuch wulkanicznych gór, zdominowany przez potężną Gunung Agung (Świętą Górę), której stożkowy szczyt wznosi się na wysokość ponad 3170 m. n.p.m. Inne godne odnotowania szczyty to Batakau - 2408 m. n.p.m. i Batur - 1737 m. n.p.m. Na północ od gór leżą bardzo żyzne tereny znane z uprawy warzyw i kopry. Region słynący z uprawy ryżu, będący wizytówką Bali w wielu przewodnikach turystycznych, znajduje się na równinach centralnych. Tereny najchętniej odwiedzane przez turystów znajdują się w południowej części wyspy. Są to: Sanur, rozciągające się wzdłuż przepięknej plaży oraz Kuta, leżąca po drugiej stronie wąskiego przesmyku.

Taniec...
Taniec balijski postrzegany jest jako jedna z najważniejszych dziedzin sztuki na wyspie. Jego cechą charakterystyczną jest konieczność zaangażowania w nim wszystkich części ludzkiego ciała. Jest on bardzo istotnym elementem życia mieszkańców wyspy. Nie dziwi więc fakt, że już od wczesnego dzieciństwa jest on ćwiczony i doskonalony. Jego szeroki repertuar bazuje na starożytnych legendach i opowieściach religijnych. Przedstawienia odbywają się niemalże wszędzie, również w hotelach. Style taneczne różnią się między sobą nie tylko liczbą uczestników, ale także dynamiką i tematyką. Do najbardziej charakterystycznych należą: Legong - powolny i pełen wdzięku taniec boskich nimf; Baris - szybka i hałaśliwa demonstracja sztuki wojennej; Jauk - solowy taniec wykonywany przez zamaskowanego i bogato przyozdobionego demona; Cecak - zwany inaczej Tańcem Małp, przez wielu uważany za najbardziej dramatyczny, wykonywany przez ponad stu tancerzy.

Piękne i wyjątkowe powitanie...
Wszyscy, zarówno zwiedzający, jak i patroni, osoby wystawiające produkty, sponsorzy, zawsze czekają na powitanie, a na Targach w Warszawie sprawiono nam wyjątkowe powitanie. Nagle na scenę wyszła drobniutka Azjatka, w przepięknym żółto-złotym stroju, bogato przyozdobionym, z mocno usztywnionym gorsetem, który ograniczał ruchy i wąziutką spódnicą, która sprawiała, że kroki tancerki były drobniutkie i takie nie z tego świata. Powitalny Taniec Balijski przeniósł nas w zupełnie inną krainę, na przecudowną wyspę Bali, która dla wielu z nas jest po prostu nieosiągalna. Nigdy w życiu nie widziałam takiego spektaklu, a na prawdę warto było to zobaczyć. Muzyka tak inna, wyrazista, ostra i zarazem melodyjna, ze wbijała się w każdą komórkę mózgu i nie pozwalała oderwać wzroku od tancerki nawet na chwilę. Ruchy wolne i delikatne, ale dostosowane do najmniejszej zmiany rytmu, a w całym tańcu była jakaś historia, jakaś legenda, po prostu coś wyjątkowego...
























































Zdjęcia:

Agnieszka Frankiewicz

Komentarze (0)

Copyright by Daniel Feist & Bartek Kozar