Która z nas nie chce mieć odrobiny przyjemności? Dreszczyk emocji, szybsze bicie serca… szczególnie w sprawach intymnych. Co jednak jeśli partner nie daje nam satysfakcji?

Jak twierdzą liczni internauci, jesień to najgorsza pora na uwodzenie. Pogoda nie sprzyja spacerom, a świadomość zbliżających się zimowych miesięcy nie nastraja myślami o nowych związkach. To właśnie jesienią jednak odnotowuje się największą liczbę zbliżeń. Dlaczego? Ze względu na pogodę właśnie.

Już 18 października obchodzić będziemy Światowy Dzień Menopauzy i Andropauzy. Dzień ten ma uświadamiać, że wchodzenie w dojrzały etap życia to nie powód do wstydu, gdyż – pomimo nieuniknionych przemian w naszym organizmie - są rozwiązania, które pozwalają osiągnąć libido podobne do tego, sprzed menopauzy.

Światowy Dzień Menopauzy i Andropauzy został ustanowiony w 2000 roku przez Światową Organizację Zdrowia (WHO), która postanowiła zwrócić uwagę na kwestie zdrowotne związane z okresem zapowiadającym i poprzedzającym starzenie się. WHO szacuje, że do 2030 roku na świecie będzie 1,2 miliarda kobiet i 1 miliard mężczyzn po 50 roku życia. W Polsce jest w tym momencie blisko 6 milionów kobiet i 5 milionów mężczyzn w tym wieku.

Latem, kiedy nasz organizm wydziela więcej feromonów, liczba miłosnych przygód zdecydowanie wzrasta, a urlopy są momentem, w którym przypadkowy seks z nieznajomym zdarza się częściej...

Zauważyłaś, że podczas lub 24-48 godzin po zbliżeniu seksualnym odczuwasz ostry, przeszywający, kłujący lub intensywny ból w podbrzuszu? Obserwuj siebie, nie warto cierpieć. Jeśli ten problem się powtarza, porozmawiaj o nim z ginekologiem. Ból podczas współżycia (tzw. dyspareunia) może być objawem endometriozy.

Endometrioza to przewlekła choroba, która może znacznie obniżać jakość życia. Szacuje się, że na endometriozę cierpi blisko 200 milionów kobiet na świecie - co 10 kobieta może być dotknięta tym schorzeniem.

Już przyzwyczailiśmy się do tego, że w sprawach antykoncepcji to kobieta jest tą osobą, która pamięta o zabezpieczeniu. Wielu mężczyzn czuje się usprawiedliwionych, zwłaszcza że seks z użyciem prezerwatywy nie zawsze jest satysfakcjonujący. Czy jednak musi być tak faktycznie, czy to właśnie kobiety mają być zawsze tymi, które odpowiedzialnie podchodzą do spraw seksu?

Najbardziej popularnymi metodami, wg raportu Durexa z 2005 roku, są nadal prezerwatywy, stosuje je co najmniej 35-70% Polaków. Na drugim miejscu jest stosunek przerywany, a dalej antykoncepcja hormonalna. Metody naturalne zajmują ostatnie miejsce, mimo że są znacznie bardziej bezpieczne niż stosunek przerywany. Każda z wymienionych metod niesie jednak ze sobą jakieś ryzyko zajścia w ciążę przez partnerkę – z reguły jest ono wynikiem nie zastosowania się do rad lekarza, czy też w ogóle niewiedza w kwestii właściwego stosowania antykoncepcji. Badania pokazują, że prawie połowa mężczyzn nie potrafi właściwie używać prezerwatywy – znacznie zwiększa to ryzyko zsunięcia lub pęknięcia kondomu podczas stosunku. To zapewne powoduje, że tak wiele kobiet, zwłaszcza tych z wyższym wykształceniem, woli dodatkowo zabezpieczyć się za pomocą pigułek albo innych metod hormonalnych. Partner przystaje na to, bowiem zwalnia jego to z kolei z obowiązku pamiętania o prezerwatywie. Tymczasem warto zaznaczyć, że metody hormonalne niosą ze sobą spore ryzyko dla zdrowia kobiety – są to przede wszystkim choroby związane z układem krążenia, które w niektórych przypadkach mogą doprowadzić nawet do powstania zakrzepów, a w konsekwencji śmierci; wśród efektów ubocznych wymienia się także często niepłodność. Kobieta, która zgłasza się do lekarza, powinna być powiadomiona o tych wszystkim, tak jednak się nie dzieje.

Życie bez partnera i bez miłosnych uniesień? Dla wielu to smutny obraz samotności, lecz nie dla wszystkich. Świadome unikanie kontaktów seksualnych to alternatywna opcja dla wielu kobiet. 1,5% Polek nie odczuwa popędu seksualnego. Nie zawsze jednak aseksualizm to zaburzenie – często to racjonalny i świadomy wybór.

Aseksualizm może być także skutkiem braku akceptacji homoseksualnych skłonności – jest to wybór mniejszego zła. Osoba taka zakłada, że lepiej żyć w celibacie niż przyznać się do homoseksualnej orientacji. Jest to wybór pozornie dający spokój, ponieważ osoba ciągle nie żyje w zgodzie z własnymi oczekiwaniami oraz nie zaspokaja swoich naturalnych potrzeb. Warto podkreślić także wagę chorób duszy takich, jak: depresja oraz permanentny stres, które również wpływają na naszą aktywność seksualną. Nie bez znaczenia są także relacje z parterem, czy to obecnym, czy już byłym. Zmuszanie do seksu lub czyny, które się ewidentnie nie podobały skutkują niechęcią do zbliżeń – kończy Magdalena Pikulska z Scanmed Universum.    

Nie można jednoznacznie wyznaczyć maksymalnych granic przyjemności w sferze naszego życia seksualnego. Każdy ma inne potrzeby, każdy mierzy je innymi kategoriami. Nie da się jednak ukryć, że, aby osiągnąć szczyt rozkoszy, czasami warto wprowadzić pewne zmiany.